Psy tej rasy pochodzą od grupy półdzikich psów zwanych pariasami. Zainteresowanie rasą w Europie przypada na lata 30. XX wieku. W tym okresie Rudolfina Menzel próbowała wdrażać psy europejskie do działań militarnych na pustyniach dzisiejszego Izraela. Jednak w tak trudnych warunkach klimatycznych okazywały się te rasy nieprzydatne. Jej uwagę zwróciły wtedy psy żyjące w ówczesnej Palestynie, na obrzeżach miast, ale nie udomowione. Od tamtych lat odbywała się selekcja osobników pod względem użytkowości. Menzel opracowała pierwszy wzorzec Canaan Doga, jednak dopiero po jej śmierci, w 1964 roku FCI uznała oficjalnie te rasę.

Wygląd i charakter 

Canaan to pies średniej wielkości, ale zachowujący lekkość i zwinność. Jest bardzo wytrzymały i może pokonywać nawet bardzo długie dystanse. Psy tych ras powinny mieć jak najciemniejsze oczy, stojące, któtkie uszy i zakręcony nad grzbietem ogon. Dzisiejsze psy Canaany są bardzo łowne i uwielbiają polować. Charakteryzuje je czujność, nieufność względem obcych, odwaga i niezależność. Wymagają odpowiedniego szkolenia z obustronnym zaangażowaniem i szacunkiem.

Szata i umaszczenie 

Umaszczenie dopuszczalne jest różnorodne ( czarne, białe, czarno-białe, biało-brązowe,z ciemną maską lub bez niej). Najpopularniejsze są odcienie piaskowe i czerwonobrązowe. Sierść złożona z dwóch warstw: zwartego gęstego podszerstka oraz twardego włosa okrywowego. U samców występuje kryza.

Ciekawostki 

Psy te do dziś żyją na wolności na pustyni Negew w Izraelu. W Polsce nie ma zarejestrowanych przedstawicieli tej rasy. Canaan dog świetnie sprawdza się na torach agility i prawie nigdy nie uszkadza opuszków swych łap, gdyż są niezwykle twarde. Do półdzikich psów zwanych pariasami zaliczamy rasy: Canaan Dog, Śpiewający pies z Nowej Gwinei, Pies z Karoliny Południowej, dingo oraz indyjski typ pariasa.