Istnienie charta polskiego jest udokumentowane od XIV wieku. Pierwotnie służył do polowań na ptactwo - dropie. Był ulubionym psem szlachty polskiej. Wywodzi się on od chartów azjatyckich takich jak np. Saluki, Tazy. Po II wojnie światowej w Polsce zakazano polowań z chartami, a psy w typie charta likwidowano. Ich trzymanie i hodowla została w kraju obłożona specjalnym pozwoleniem, przepis ten obowiązuje do dnia dzisiejszego.

Współczesną hodowlę chartów polskich zapoczątkował Stanisław Czerniakowski, który zakupił w okolicach Rostowa nad Donem dwie suki - Tajgę i Striełkę oraz 1 psa - Elbrusa. Z skojarzenia Tajgi i Elbrusa urodził się pierwszy zanotowany miot chartów polskich. W pierwszych latach restytucji do odbudowania rasy przyczyniło się także zdobycie reproduktorów - Kissa, Acana i Bartka (hod. Z Podniebnych Szlaków) przez Helenę Jenczyk-Tołłoczko.^[1]

Wygląd 

Smukły pies o wąskim pysku. Chart polski jest wyraźnie mocniejszy i nie tak finezyjny w kształtach jak inne charty. Jest najwyższą z polskich ras.

Chart polski to pies silny, wytrzymały, o dobrze zbalansowanym ciele i proporcjach (wpisany jest w prostokąt oparty na dłuższym boku) pozwalających nie tylko na szybki galop, ale i na pokonywanie dużych odległości wyciągniętym kłusem. Jest psem o okrywie włosowej dobrze chroniącej go przed zimnem, wilgocią i wiatrem.

Szata i umaszczenie 

Chart polski

Wzorzec dopuszcza wszelki rodzaj umaszczenia.

Szata - wg. wzorca chart polski jest psem krótkowłosym. Włos w dotyku sprężysty, dość twardy, ale nie drutowaty, ani nie jedwabisty. Niejednakowej długości na tułowiu : na kłębie włos dłuższy, na bokach, mostku i kończynach jest najkrótszy, brzuch pokryty delikatnym i rzadkim włosem. Na tylnej stronie ud i na spodniej stronie ogona włos jest dłuższy, ale też twardy. Portki i pióro wyraźne.^[2]

W rzeczywistości ze względu na nieznane pochodzenie psów wprowadzonych do hodowli często pojawiają się także charty polskie długowłose, jednak ze względu na niezgodność ze wzorcem są one zazwyczaj gorzej oceniane na wystawach.

Zachowanie i charakter 

Wytrzymały, samodzielny, w stosunku do innych psów dominujący, ale o zrównoważonej psychice. Niektóre osobniki posiadają silny instynkt terytorialny co jest cechą często występującą w tej rasie, a rzadką u chartów w ogóle .

Użytkowość 

Używano chartów polskich zarówno do polowań na zające jak i do polowań na wilki. Prócz charta polskiego tylko wilczarz irlandzki i chart rosyjski borzoj polowały na wilki. Wykorzystywany w torowych wyścigach chartów, oraz coursingach.

Zdrowie i pielęgnacja

Pies wymagający sporej dawki codziennego ruchu, stąd jest idealnym towarzyszem dla ludzi uprawiających jeździectwo lub jogging.

Ze względu na swoje rozmiary i wymagania chart polski nie jest w Polsce tak popularny jak inne rasy psów myśliwskich.

Chart polski szczególnie imponował szybkością w polowaniu na dropie - największe polskie ptaki. Polowania te odbywały się nad ranem, gdy skrzydła i pióra tych stworzeń były mokre od osiadającej mgły i rosy. Psy były podprowadzane na najbliższą możliwą odległość i gdy dropie zaczynały uciekać rozpoczynała się pogoń. Ptaki przez 150-200 metrów biegły, otrzepując skrzydła z rosy - wcześniej mokre nie mogły się oderwać od ziemi - i to była szansa na skuteczny pościg dla chartów. W takich sytuacjach w grę wchodziła tylko i wyłącznie szybkość, nie było kluczenia jak w przypadku zajęcy, nie było walki z wilkami i innymi drapieżnikami. Dodać w tym miejscu należy, że polowania wraz z presją antropogeniczną doprowadziły do wymarcia tego gatunku ptaka w Polsce.