Historia rasy

Kot syberyjski to przedstawiciel jednej z naturalnych ras półdługowłosych. Oznacza to, że jego ewolucja przebiegała bez udziału człowieka. Pochodzi z Syberii i dlatego jest jednym z najczęściej występujących kotów domowych w Rosji. Kot ten został upowszechniony poza Rosją stosunkowo niedawno, dopiero po upadku ZSRR. W Polsce hodowlę tej rasy rozpoczęto w roku 1989, kiedy to Jolanta Sztykiel sprowadziła pierwszego kota syberyjskiego.

Charakter

Koty syberyjskie to zwierzęta ruchliwe, żywiołowe, z dużym temperamentem. Są bardzo przyjacielskie, uczuciowe. Nie są agresywne, nie mają również niszczycielskich zapędów. Koty te bardzo lubią wspinać się i skakać, co potwierdza ich częste odpoczywanie na wysokich półkach i szafach

Koty syberyjskie mają szerokie uszy, z wystającymi frędzelkami, lekko skośne oczy, frędzelki między poduszkami, na łapkach, portki na tylnych łapach

Ogólnie

Wielkość - średni lub duży, samice najczęściej mniejsze od samców



Głowa

Kształt - nieco dłuższa, niż szeroka, łagodnie zaokrąglona

Czoło - szerokie, lekko zaokrąglone

Policzki - kości policzkowe dobrze rozwinięte, wysoko osadzone

Nos - średniej długości, szeroki

Broda - delikatnie cofnięta, profil pokazuje zakrzywioną linie od podbródka do nosa



Uszy

Kształt - średniej wielkości , szeroko otwarte u nasasy, zaokrąglone na końcach Umiejscowienie - dość szeroko rozstawione, lekko nachylone ku przodowi



Oczy

Kształt - duże, lekko owalne, osadzone dość daleko od siebie

Kolor - jednolity, każdy kolor jest dopuszczany



Korpus

Struktura - mocny kościec, muskularny, mocny kark, szeroka klatka piersiowa

Kończyny

Nogi - średniej długości, proporcjonalne do tułowia, mocne

Łapy - duże, okrągłe

Ogon

Ogon - Długi, gruby, zaokrąglony na końcu, puszysty bez wiszącej sierści

Futro

Struktura - półdługie, bardzo gęste, włos okrywowy wodoodporny, nieco twardy w dotyku

Kolor - wszystkie odmiany barwne dozwolone z wyłączeniem czekoladowego, liliowego, cynamonowego, płowego oraz oznaczeń typu point