Wpływ na koty
Zachowanie kota w pobliżu kocimiętki Kocimiętka znana jest także z wpływu, jaki wywiera na koty, od czego pochodzi nazwa rodzaju. Około 2/3 kotów jest podatnych na działanie kocimiętki, cecha ta jest dziedziczna. Rośliny zawierają terpeny, będące prawdopodobnie kocim feromonem. Kiedy kot wyczuwa kocimiętkę zaczyna się w niej tarzać, chwytać łapami, gryźć, lizać, następnie głośno mruczy i miauczy. Trwa to około 10 minut, po czym zwierzę traci zainteresowanie rośliną. Po kolejnych 2 godzinach cały proces może zajść na nowo. Małe kocięta i starsze koty wykazują mniejsze zainteresowanie kocimiętką, bardzo wyczulone na jej działanie wydają się być osobniki w wieku rozrodczym. Przynajmniej trzy gatunki kocimiętki przyciągają koty, są to: Nepeta cataria, N. grandiflora i N. × faassenii. Większość pozostałych gatunków nie została przebadana pod tym kątem. Naturalne krzyżówki: |
|
Więcej…
|
|
|
Ruja, cieczka, estrus (łac. oestrus) - faza płodności samic w cyklu rozrodczym większości ssaków łożyskowych, z wyjątkiem człowiekowatych (zob. menstruacja). Ułatwia skojarzenie pary w celu zapewnienia przekazania genów. Ruja występuje cyklicznie - raz lub kilka razy w roku - u psów zwykle dwa razy w roku, u innych psowatych i większości ssaków drapieżnych jeden raz, a u myszowatych kilka razy w roku. Poza okresem rui samice nie są zdolne do rozrodu, czy wręcz kopulacji.... |
|
Więcej…
|
 Wywoływana jest przez wirus białaczki kotów (FeLV). Do rozwoju objawów klinicznych choroby dochodzi po wielu miesiącach lub nawet latach od zakażenia. Choroba nie jest wysoce zaraźliwa, do zakażenia niezbędny jest bardzo bliski i długotrwały kontakt między osobnikiem chorym i zdrowym. Pierwsze objawy pojawiają się najczęściej u zwierząt około 3 roku życia i nie są charakterystyczne (chudnięcie, biegunka, kaszel, słaba kondycja zwierzęcia). W przebiegu zakażenia pojawiają się różne objawy: immunosupresja (osłabienie układu odpornościowego), anemia i zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia rozrodu (poronienia, bezpłodność), zaburzenia ze strony układu nerwowego (drgawki, trudności w poruszaniu się, zaburzenia widzenia), zapalenia stawów czy zapalenie nerek. Wirus białaczki kotów może także powodować powstawanie guzów nowotworowych w różnych narządach wewnętrznych (głównie w obrębie klatki piersiowej), które uciskając na narządy zaburzają ich funkcjonowanie. Ponadto, wskutek ogólnego osłabienia odporności, zwierzęta są bardziej podatne na inne zakażenia wirusowe i bakteryjne. Choroba nieuchronnie kończy się śmiercią zwierzęcia. |
 Chorobę wywołuje bakteria Chlamydophila psittaci. Najczęściej powoduje zapalenie spojówek, rzadziej infekcje górnych dróg oddechowych. Charakterystycznymi objawami są wypływ z oczu (początkowo surowiczy, przechodzący w śluzowo-ropny) oraz kichanie. Chlamydophila psittaci może wikłać zakażenia dróg oddechowych wywoływane przez wirusy. |
 W przebiegu zakażenia kaliciwirusem kocim (FCV), oprócz wysokiej gorączki, najsilniej zaznaczone są zmiany w obrębie jamy ustnej i dziąseł. Dochodzi do powstawania nadżerek i o-wrzodzeń na języku i podniebieniu, zmiany są bolesne, co znacznie utrudnia jedzenie. Kot ślini się obficie. Z jamy ustnej wydobywa się silny, nieprzyjemny zapach. Kaliciwiroza ma zazwyczaj krótkotrwały i łagodny przebieg. Często jednak, w wyniku nadkażeń bakteryjnych, dochodzi do powikłań i wydłużenia czasu trwania choroby.
|
|
|
|
|
<< Początek < Poprzednia 1 2 Następna > Ostatnie >>
|
|
Strona 1 z 2 |
